In oktober 1981 nam Paul Galbraith op 17-jarige leeftijd deel aan de eerste internationale gitaarwedstrijd van Segovia, die plaatsvond in Kent, Engeland. Hij was de jongste van de 50 deelnemers uit 14 landen. Paul werd bekroond met de zilveren medaille door een jury die werd voorgezeten door Segovia zelf. “Paul is magnifiek. Hij zal een groot kunstenaar worden”, aldus Segovia tegenover de pers na afloop van de wedstrijd. Dankzij dit succes trad Paul op in de Queen Elizabeth Hall in Londen, samen met het English Chamber Orchestra.

Deze gebeurtenis vormde het begin van Pauls solocarrière op nationaal niveau. Zijn reputatie als uitzonderlijk talent verspreidde zich snel dankzij verdere televisieoptredens, radio-uitzendingen, solorecitals en uitvoeringen van soloconcerten in enkele van de meest prestigieuze concertzalen van het Verenigd Koninkrijk. Hij was regelmatig te gast als solist bij vooraanstaande Britse orkesten. Terwijl hij zijn concertpraktijk voortzette en zijn activiteiten uitbreidde met tournees door Europa, begon Paul in september 1982 aan zijn studie aan het Royal Northern College of Music. Vier jaar later studeerde hij daar af. “Hij is de beste gitarist van zijn generatie”, schreef het tijdschrift Classical Guitar naar aanleiding van Pauls optreden tijdens het internationale gitaarfestival van Esztergom in Hongarije in 1983.

In zijn voortdurende zoektocht naar manieren om de technische beperkingen van de gitaar te overwinnen, besloot Paul een nieuw instrument te ontwikkelen dat beter zou aansluiten bij zijn muzikale behoeften. Omdat hij de luitwerken van Dowland en Bach in hun oorspronkelijke versies wilde kunnen spelen, evenals bewerkingen van een breed scala aan muziek, waaronder Brahms - wiens Variaties op. 21 hij destijds instudeerde - bedacht hij een gitaar met twee extra snaren aan weerszijden van de traditionele zes: één lagere en één hogere snaar.

Voor dit bijzondere nieuwe project werkte Paul samen met de gerenommeerde Engelse gitaarbouwer David Rubio. Rubios langdurige werkzaamheden aan de achtsnarige Brahms-gitaar - zoals Rubio het nieuwe instrument later noemde, omdat het hem verbaasde hoe ‘Brahmsiaans’ de Variaties op. 21 op deze gitaar klonken - resulteerden uiteindelijk in een eerste prototype, dat in de laatste dagen van 1993 werd voltooid.

Paul treedt nog steeds op met vooraanstaande orkesten en ensembles in Groot-Brittannië en Europa, waaronder de BBC-orkesten, het Royal Philharmonic Orchestra, het English Chamber Orchestra, het Hallé Orchestra, het Scottish Chamber Orchestra, het European Chamber Orchestra, het Moscow Chamber Orchestra en het Kamerorkest van Chili. Daarnaast trad Paul op als gastsolist met vooraanstaande ensembles, waaronder het St. Petersburg Quartet, waarmee hij op tournee ging, en het Shanghai Quartet.